Anahit Hayrapetyan

. 03/29/2017

Na portrecie Hrar Karapetyan – stracił żonę i syna podczas trzęsienia ziemi w Spitak, w 1988 roku. Pracował w tamtejszej fabryce cukru. Udało mu się wyskoczyć przez okno podczas katastrofy. Uratował swoją córkę – wykopał ją i pięcioro innych dzieci spod ruin szkoły. Po tragedii, Hrayr i jego córka wyjechali na dwa lata do Stanów Zjednoczonych aby się leczyć. Hrayr ponownie się ożenił i urodziłą mu się druga córka. Obecnie żyje w Vanadzor, w Armenii.

Poznałam Hrayra kiedy robiłam projekt o jego córce dla Novaya Gazeta. Projekt nie został nigdy opublikowany, ale jestem bardzo szczęśliwa, że ich poznałam.

Anahit Hayrapetyan – w latach 2005-2006 uczęszczała na seminaria World Press Photo w Yerevan, które ukończyła z wyróżnieniem. Równocześnie robiła doktorat na State Engineering University w Armenii i opublikowała dwa tomiki poezji. Kurs fotografii reportażowej odbyła na School of Media and Journalism w Aarhus, w Danii w latach 2009-2010. W tym samym czasie została wybrana do udziału w programie Noor/Nikon masterclasses i Objective Reality Workshop.

Pracowała jako fotografka dla www.armenianow.com, Gretert i National Geographic Traveler (Armenia). Obecnie pracuje dla portalu eurasianet.org. Fotografie Anahit pojawiały się w lokalnych i międzynarodowych mediach m.in. New York Times, BBC, Novaya Gazeta, Institute for War & Peace Reporting, Radio Free Europe, Zaman magazine, Le POINT, itp.

Zdobyła The President of the Republic Prize, w 2006 (Armenia), Photovisa, w 2008 roku (Rosja), Asian Women Photographers’ Showcase w 2013 roku. Była również finalistką Vilnius Photo Circle. Jej książka Princess to Slave została opublikowana w 2015 roku przez FotoEvidence. Wydała również tomik poezji Pretty w 2015 roku, nakładem wydawnictwa Antares. Jest współzałożycielką strony 4Plus (www.4plus.org). Dzieli życie i pracę pomiędzy Armenię a Niemcy.

Portrait of Hrayr Karapetyan, who lost his wife and his son during Spitak earthquake in 1988. He was working at Spitak’s Sugar factory at that time and he managed to jump out of the window during the earthquake. He saved his daughters life, digging her and five other children out of the school ruins. Hrayr and her daughter moved to USA for two years for medical treatments. Afterwatds he married again and got another daughter. Hrayr lives in Vanadzor now.

I met Hrayr while I was doing a story about his daughter for Novaya Gazeta. Even that it has never been published I am very happy to meet and to know him and his family.

Anahit Hayrapetyan in 2005-2006 she attended the World Press Photo Seminars in Yerevan and graduated with honors. Parallel to that she did her PhD program at the State Engineering University of Armenia and published two books of poems. She took a formal course in photojournalism at the School of Media and Journalism in Aarhus, Denmark, in 2009-2010. In the same year she was chosen to participate in the Noor/Nikon masterclasses and Objective Reality workshop.

She worked as a staff photographer for www.armenianow.com, Gretert and National Geographic Traveler (Armenia). Currently she works for eurasianet.org. Her photos have widely appeared in both local and international media such as New York Times, BBC, Novaya Gazeta, Institute for War & Peace Reporting, Radio Free Europe, Zaman magazine, Le POINT, etc.

Anahit was a winner of The President of the Republic Prize 2006 (Armenia), Photovisa, 2008 (Russia), Asian Women Photographers’ Showcase, 2013, finalist in „Vilnius Photo Circle” and some others. Her book „Princess to Slave” was published in 2015 by FotoEvidence. Her poetry book „Pretty” was published in 2015 by Antares. She is co-founder of 4Plus (www.4plus.org). Anahi lives between Armenia and Germany.

 

www.anahithayrapetyan.com

@anahithayrapet